Rezerwat Przyrody Salin Trapani i Paceco

Rezerwat Przyrody Saliny Trapani i Paceco został założony w 1995 r i oddany pod kontrolę WWF Włoch. Obszar chroniony, należący do gmin Trapani i Paceco o powierzchni ok. 1000 hektarów jest podzielony na dwie części, z których 700 ha to strefa A, zawierająca zbiorniki wodne salin, oraz 300 ha strefy B. Na całym obszarze obowiązuje regulamin rezerwatu. Saliny, ze względu na ich wysoką wartość środowiskową, są objęte różnymi przepisami, wynikającymi z  konieczności ochrony tego terenu. 4 kwietnia 2011 Ministerstwo środowiska uznało strefę A Salin Trapani i Paceco za obszar "o międzynarodowym znaczeniu w myśl Konwencji z Ramsar".
Dużą część rezerwatu stanowią saliny prywatne, w których do dziś wykorzystuje się tradycyjne techniki produkcji soli, używane od wieków. Krajobraz salin zdobią liczne wiatraki, używane do przepompowywania wody pomiędzy zbiornikami.
Prócz wartości etniczno-antropologicznej obszar rezerwatu jest jednym z najważniejszych obszarów wodnych wybrzeży zachodniej Sycylii, środowiskiem naturalnym dla wielkiej ilości ptaków wędrownych.

Flora: środowisko salin, silnie zasolone, jest miejscem wegetacji licznych gatunków traw i krzewów, które przystosowały się do ekstremalnych warunków środowiskowych tego obszaru.
Wzdłuż brzegów zbiorników rosną przede wszystkim różne gatunki Chenopodiaceae z gatunku Salicornia, Arthrocnemum, Halopeplis, Halocnemum, Suaeda, Salsola, Atriplex i Beta, wśród nich zasługują na szczególną uwagę salicornia strobilacea (Halocnemum strobilaceum), gatunek suffruticosa opisany w niewielu innych miejscach na Sycylii i na Sardynii oraz salicornia amplessicaule (Halopeplis amplexicaulis).
Wśród innych ważnych gatunków należy wymienić nagietek (Calendula maritima), którego występowanie jest ograniczone do strefy przybrzeżnej pomiędzy Stagnone w Marsali a Monte Cofano; oman morski (Limbarda crithmoides); tak zwany grzyb maltański (Cynomorium coccineum), pasożyt roślinny, we Włoszech poza rezerwatem obecny na ograniczonych terenach wybrzeży Sardynii i Bazylikaty.
Inne rośliny endemicznie występujące, które zasługują na uwagę to limonio z salin (Myriolepis ferulacea), wilczomlecz z Balearów (Euphorbia pithyusa subsp. cupanii), wiele rodzajów Limonium (L. densiflorum, L. lojaconoi, L. avei), i in.

Fauna: Teren rezerwatu jest miejscem szczególnego zainteresowania ornitologów, ponieważ tworzy miejsce postoju dla ptaków migrujących w kierunku Afryki. Biorąc pod uwagę gatunki gniazdujące jak też zimujące spisano tu 208 gatunków ptaków, wśród których: szablodziób (Recurvirostra avosetta), wybrany jako symbol rezerwatu, flaming (Phoenicopterus roseus), warzęcha zwyczajna (Platalea leucorodia), czapla biała (Ardea alba), czapla nadobna (Egretta garzetta), bąk (Botaurus stellaris), mewa różowata (Chroicocephalus genei), il zimorodek zwyczajny (Alcedo atthis), sokół błotny (Circus aeruginosus), szczódłak (Himantopus himantopus), rybitwa białoczelna (Sternula albifrons), sieweczka morska (Charadrius alexandrinus), skowronek (Calandrella brachydactyla) i wiele gatunków dzikich kaczek.
Na terenie rezerwatu znajdziemy także liczne gatunki owadów rzadkich, takich jak chrząszcze Cephalota circumdata imperialis, Cephalota litorea goudoti i Cephalota maura cupreothoracica, ostroskrzydłe Tessellana tessellata, Platypigius platypigius, Pterolepis elymica i Incertana drepanensis; motyl Orgyia dubia arcerii, przystosowany do środowiska słonych brzegów morskich charakterystycznego dla salin, i in.

Przy Wiatraku Maria Stella, droga nr 21 Trapani-Marsala w Nubii działa centrum informacji turystycznej dla zwiedzających, otwarte we wszystkie dni oprócz niedzieli, gdzie można uzyskać materiały informacyjne (przewodniki, mapki) na temat rezerwatu. Można też zarezerwować zwiedzanie rezerwatu z przewodnikiem.